Overmorgen is het 19 (!) jaar geleden dat mijn papa overleed. Op zijn bucketlist stonden nog een aantal reizen, hobby’s en dromen voor ‘later’. Een later dat nooit kwam.

Ik was 22 en nam me voor om zo veel mogelijk te doen wat ik leuk vond. Dus ging ik niet veel later drie maanden naar Senegal voor een afstudeerproject, ondanks hevige protesten van mijn toenmalige vriend.

Nou, dat doen wat ik leuk vond, daar kwam behoorlijk snel de klad in. Ik had me toch een partij stomme, geestdodende banen, voordat ik met mijn bedrijf begon en ook toen mijn eigen bedrijf al bestond. Bij de waterleidingmaatschappij waar ik duizenden klanten moest bellen en mailen om een afspraak te maken voor een nieuwe watermeter. Het callcenter waar ik mijn telefoontjes zo kort en effectief mogelijk moest afhandelen. De hobbygroothandel waar ik zoekwoorden invoerde om zo veel mogelijk plastic brol aan de man te brengen. Allemaal niet leuk. En dan heb ik het nog niet over uitgebluste liefdesrelaties waar ik te lang in bleef hangen. Of vriendschappen waar ik maar in bleef investeren, terwijl er niets meer terugkwam.

Ervoor gaan

Eén van de beste beslissingen die ik ooit nam, was om volledig voor mijn eigen bedrijf te gaan. Geen theepotten meer inpakken bij de Bijenkorf. Of geparkeerde auto’s tellen. Of op een verregende kerstmarkt enquêtes afnemen waarvan de uitkomsten in een diepe la verdwenen.

Zorg dat je nú werk doet wat je leuk vindt. Rotklusjes horen erbij. De administratie doen is absoluut mijn hobby niet. Ik haat het om een herinnering te moeten sturen als een factuur te laat is betaald. Ik krijg buikpijn als het tijd is voor een nieuwe telefoon of laptop. En ik maak er altijd een potje van om mijn uren en mijn kilometers bij te houden waardoor ik daar aan het eind van het jaar een dag of twee vol vloeken en tieren voor nodig heb. Maar voor het overgrote deel houd ik van mijn werk. Niets mooier dan mensen interviewen en verhalen schrijven. Ik kom op prachtige plekken waar ik zonder mijn baan nooit zou komen. Bovendien maken een boekhouder én een interieurverzorger mijn leven een stuk makkelijker en dus leuker.

Niet uitstellen tot later

Je bedrijf en je leven inrichten voor later, vind ik zonde. Je helemaal blauw sparen zodat je misschien een jaar eerder kunt stoppen met werken, daar snap ik niet veel van. Zeker niet als je je werk leuk vindt. Nu dingen laten omdat je na je pensioen luxe wil leven, hoe zonde is dat als je je pensioen niet haalt? En waarom zoeken naar een verdienmodel voor je bedrijf waarmee het geld over de plinten klotst, maar waarvan je in de uitvoering niet gelukkig wordt? Ik wil mijn leven niet uitstellen tot later. Ik wil niet doodgaan met spijt van een hele waslijst aan dingen die ik niet deed, plekken die ik niet zag.

Om mij heen zie ik veel werknemers én ondernemers stressen (daar kon ik de laatste tijd ook wat van), omdat ze denken dat veel geld verdienen of een bepaalde carrièrestap maken belangrijker is dan doen wat ze leuk vinden. Of omdat ze hun bijbaan niet los durven laten omdat ze bang zijn niet van hun bedrijf te kunnen leven. Of omdat ze te veel tijd kwijt zijn aan ‘gedoe’, want die boekhouder is zo duur dus dan doen ze het wel zelf en die klant die altijd zeurt levert zo veel inkomsten op. Ik ken werknemers die maanden, soms zelfs jaren zonder plezier naar hun werk gaan ‘maar het verdient zo goed’, ‘maar ik heb tenminste zekerheid’.

Besteed ‘stomme’ klussen uit

Leef alsjeblieft nu! Regel de belangrijke zaken voor je onderneming goed (bedrijfsaansprakelijkheid, een spaarpot voor noodgevallen, dat soort dingen). Besteed werk dat je niet leuk vindt of waar je niet goed in bent en ook niet goed in wilt worden zo veel mogelijk uit aan mensen die er wel blij van worden. Geniet. En ja, daar moet ik mezelf ook regelmatig aan herinneren. Het leven is nooit ideaal of perfect of alleen maar leuk. Je werk ook niet. Maar maak er alsjeblieft het beste van. Werk om te leven. 

Mijn papa hield gelukkig ook van zijn werk. Tot het moment dat er detectiepoortjes aan de school zouden komen. Dat heeft hij gelukkig niet meegemaakt.